JetNet Career Days

Op dinsdag 8 november zijn Spekkie en ikzelf (Beekie) met alle 4 HAVO leerlingen met een N-profiel (en met Bart, de enige EM-er met natuurkunde in zijn pakket) naar de JetNet Career Days in het evoluon in Eindhoven gegaan. Omdat dit de eerste keer was dat we er heen gingen, wist niemand wat we ervan moesten verwachten. Spekkie had een bus gehuurd, en om 10:00 (de eerste twee uur waren er nog gewoon lessen), gingen we met de bus op pad.

We waren anderhalf uur onder weg, en iedereen was gezellig en vrolijk en had er zin in (behalve Ryan, die lag te slapen en werd door Pim op wrede wijze uit dromenland gehaald). Spekkie en ik kregen vele vragen van leerlingen over wat hen te wachten zou staan, maar veel konden wij daar ook niet over vertellen.

Na ongdveer 1½ uur rijden kwamen we aan bij het Evoluon in Eindhoven, een UFO-achtige constructue die vroeger dienst deed als een soort ontdekhoek voor middelbare scholieren en nu in gebruik is als tentoonstellings- en conferentiecentrum. De spullen bleven allemaal in de bus liggen, want daar was binnen geen ruimte voor, was ons vantevoren verteld. Op het parkeerterrein stonden ook overal groepen leerlingen van ander scholen. Zo liep Efin opeens een stel oude vrienden uit Zeeland tegen het lijf...

Al snel ontdekten onze leerlingen dat andere groepen met hele lauwe badges omliepen, en wilde ze die natuurlijk ook hebben. Zonder badge ben je een loser, dus werd Spekkie er op uit gestuurd om badges te regelen voor de hele groep. Al snel was hij terug en kreeg iedereen zijn badge, die persoonlijk op naam was gesteld en waar een nummer op stond waarvan later zou blijken dat dat het nummer van je Career Guide was.

Inmiddels hadden we, het was tegen twaalven, wel aardig honger gekregen, en gingen we dus naar binnen. Daar troffen we lange rijen met tafels aan met heerlijk belegde broodjes, en bladen met gevulde koeken, die natuurlijk binnen no-time door de scholieren soldaat werden gemaakt. De verzameling grote kannen met melk en karnemelk was een ander lot beschoren: zij bleven vrijwel onaangeroerd, terwijl het merendeel van de ongezond ingestelde jeugd op zoek ging naar de blikjesautomaat.

Na het eten gingen we door naar de plenaire zaal, waar we in ruim een half uur een overzicht kregen van twee zich jong & cool voordoende gasten, die in net wat te achterhaalde kleding, en in turbo-jongerentaal die net een paar jaar achter liep, probeerden een vlotte indruk te maken op de aanwezige scholieren. Daar slaagden ze overigens nog best aardig in, ze hadden zelfs een fanclub rechts achter in de zaal, die bij elke leuk bedoelde maar net niet geslaagde grap in luid applaus uitbarste. Na het centrale gedeelte moest iedereen zich met zijn badge melden bij zijn Career Guide: medewerkers van de deelnemende bedrijven zoals Shell, DSM en Philips. In groepjes van zes tot acht man liepen de leerlingen in de uren die daar op volgden door het Evoluon langs de tientallen standjes en opstellingen waarin diverse bedrijven hun technologieën presenteerden.

De stands

Het belangrijskte onderdeel van de JetNet Career Days was de deelname aan de diverse workshops van elk een half uur, onder begeleiding van de Career Guide. Hieronder een overzicht van een aantal leuke, spannende, onbegrijpelijke of aangrijpende workshops.

De foto hiernaast toont hoe Ryan, Jop en Giel geinteresseerd luisteren naar het verhaal van hun Career Guide, die een prachtig betoog hield over de moeilijkheden op technisch gebied die zich voordoen bij het contstrueren van... tja, waarvan eigelijk? Gelukkig waren andere workshops spannender...

Mark kijkt met ongezonde interesse naar de kleurendrukpers. Gaat zijn belangstelling echt uit naar de optische illusies (voor voorbeelden kan je terecht bij Beekie, die heeft nog wat kopietjes bewaard) of ziet hij mogelijkheden om met dit apparaat euro-biljetten te drukken om zo zijn zakgeld wat aan te vullen?

Anne, Mies en Jolien hebben een stand uitgezocht met relaxte zitkussentjes... Niet verwonderlijk want na een hele dag trap op en trap af, en dan ook nog allemaal fysieke workshops, zoals roeien, voetballen en een klimwand, heb je af en toe wel eens even een beetje ontspanning nodig...

Bij een stand van Shell waar informatie werd gegeven over schuimrubber (een materiaal dat van aardolie wordt gemaakt) hebben een aantal leerlingen mij zo gek gekregen om in een soort super-Michelinmannetjes pak te krijgen met een helm op, onder de voorwaarde dat ze mee op de foto zouden gaan...

En met zo'n pak lig je natuurlijk met een enkel duwtje op de grond, maar toen Beekie na afloop weer overeind moest komen, waren de dames al weer verder gelopen naar de stand van Organon waar tot grote interesse van een aantal dames werd uitgelegd hoe de mannenpil eigenlijk werkte...

Formule 1 en Formule 0
De populairste workshop was wel de workshop pitstop. In teams van 3 moesten de leerlingen zo snel mogelijk het rechter voorwiel van een formule 1 wagen zien te vervangen. De Ippa's van Beek (Bart, Ryan en Jop) zetten de snelste officiële tijd neer (4.41 seconden), hoewel de N-Girls (met Kirsten en Eline) bij het oefenen  een snellere tijd hadden neergezet (4.34 seconden). Kishen werd door zijn team gediskwalificeerd omdat hij de band uit zijn klauwen liet vallen... Voor hem rest wellicht alleen nog een carrière als pitpoes.

Buiten was er aan het eind van de middag ook nog een demonstratie van de formula zero, een kart die op een waterstofmotortje rijdt en die aardige snelheden kan halen. Helaas werden we een beetje belazerd, want de kart reed nog niet echt op waterstof, maar op accu's. De reden was even simpel als bizar: de waterstofmotor doet het prima, maar de software was nog niet getest. Bouw je met al je technische en wetenschappelijke kennis de motor van de toekomst, ben je afhankelijk van een stel van die suffe computer wizards die hun werk nog niet afhebben omdat ze gezellig koffie zitten te leuten (bij deze direct excuses aan alle leerlingen die ene carrière in de informatie technologie ambiëren).

Tot slot

Om 17:00 was het feest voorbij, en was de behoefte aan huis en eten wel groot. Vanwege de hoogte van de bus besloten wij dat het door de leerlingen voorgesteld bezoek aan de McDrive helaas geen optie was. Om 17:15 konden we ook daadwerkelijk weg, nadat we nog een zestal mensen hadden moeten zoeken die nog even gratis kneedballen waren wezen scoren, maar daarvoor wel eerst het hele verhaal moesten aanhoren van de TU Delft. Toen uiteindelijk ook Bart en Lucas aan boord waren, konden we ons door de file een weg naar huis gaan banen, met onze gezellige buschauffeur.

Om de tijd wat te doden klapten opeens de videoscreens uit het plafond, waarbij Spekkie bijna een gat in zijn hoofd opliep. De film die werd opgezet was Ice Age. Ik had hem al twee of drie keer gezien, maar het blijft een leuke film. Voor de N-profielers met interesse in computers en een creatieve kant: misschien leuk om te gaan werken in een animatie studio?

Om kwart voor zeven waren we terug op school, en ging iedereen snel op weg naar huis en eten. Behalve Jolien... want Jolien haar ketting lag eraf. En Mies, want die bleef gezellig wachten op Jolien. Dankzij koelbloedig optreden van Spekkie, Mies en ondergetekend, met schroevendraaiers en kettingkasten, zat na een half uur de ketting er weer op, en waren Mies, Spekkie en ik zwart van het kettingvet. Jolien zelf was nog brandschoon, dus Mies, hier ligt nog een taak voor jou bij het emanciperen van je vriendinnen!

Al met al was het een geslaagde dag, en volgens mij hebben we het allemaal enorm naar ons zin gehad.

Maarten van Beek